vinecoaching

24 maart 2011 - Sierra Leone

Langzaam ontdooien ze en raken ze geïnteresseerd.
Waarnemen en de bijbehorende valkuilen interesseert ze zeer evenals behoeften en vooral verzoeken doen.
Gevoelens benoemen is wel erg moeilijk en  quasi-gevoelens strooien ze rond alsof het pepernoten zijn.

Ik geniet van de struggle die dat oplevert. De vrouwelijke kapitein behoort tot de snellere leerlingen en vraagt dan ook direct wat ze zou kunnen doen om hier diepgaande kennis van op te doen...

Ze trok binnen alleen een keer van leer toen er een vraag kwam of iemand die ooit als vrouw verkrachting had ervaren, zou mogen mediëren in een verkrachtingszaak.

Met mijn ontkennende advies was ze het volledig eens.
Als vanzelf kwamen ze ook op de mogelijk dat een man door een vrouw zou worden verkracht en of dat dan ook verkrachting heette. “Ja” zei ze en een der mannen zei “nee”.
Juridisch heet dan anders. Toen begon de kapitein uit te leggen dat het wel degelijk mogelijk was om als vrouw een man aan te randen, legde dat haarfijn fysiek uit en toen de jurist zei: “en toch heet het dan geen aanranding” was het hek van de dam en brak er een onweersbui los.
Ik heb snel ingegrepen en helder gemaakt dat ik me kon voorstellen dat er een medische definitie zou kunnen zijn én een juridische. Dat bracht wat lucht en keerde de rust terug.
Licht ontvlambare mensen soms. What is new?

Langzaam leer ik ook kennen wie er in zich in het gehoor bevinden. Aan de namen waag ik me niet, doch ik kon ze wel snel bij hun rang aanspreken omdat de herkenningstekens niet zo anders zijn dan de Nederlandse.

Let op en vier feest met me:
1 x Luitenant Kolonel,vertegenwoordiger van het Ministerie van Defensie,
4 x Majoor waarvan twee kampcommandanten,
6 x Kapitein,
5 x Luitenant (waarvan twee van de Marine),
1 x Regimental Sergeant-majoor en
3 x Sergeant.

Juist ja, 20 deelnemers en het was opmerkelijk met hoeveel gemak de hogere en lagere rangen met elkaar de oefeningen deden.

De kampcommandant van de Murraytown Barracks, Majoor Kamara, was ook meer dan gewoon geïnteresseerd. Naar blijkt is hij degene die de meeste “mediations” in de barracks voor zijn rekening neemt.

In de loop van de dinsdagmiddag voegt hij mij buiten toe: ”Your lectures are not at all bad, sir”!
En ik heb dat maar als een compliment opgevat.

Woensdagmiddag, weer in de pauze buiten wenkt hij mij en zegt: ”You are doing really marvelous!”

Het was voor hem Gods water op Gods akker geworden. Wat genoot die man met volle teugen. Vooral toen het op mediationskills aankwam.

Het belangrijkste voor allen bleek inderdaad de conflictbemiddeling en het was ons, JPC en ik, al wel snel duidelijk dat we ons daar zo veel mogelijk op zouden richten. De mensen die vorig jaar 16 dagen NVC training incl. mediation hebben gedaan, hebben werkelijk support nodig van boven af om te mediations te doen in plaats van het oude system van vrederechter of mamyqueen te handhaven.
En er waren signalen dat opgeleide NVC-ers al weer waren teruggevallen op het oude systeem bij gebrek aan erkenning en ondersteuning. We hebben ons ter plekke ten doel gesteld om ze zoveel mediation les te geven dat ze enthousiast achter hun discipelen zouden kunnen gaan staan.
Dat betekende dat ik op maandagmorgen klaar was met het model en met mediation aan de slag ging via de weg van: ”Wat is empathie?”.
En dat het enthousiasmeren werkte, heb je kunnen onttrekken aan het compliment van Majoor Kamara.

Wordt vervolgd..

 
Warme groet,
Jan